Blijkbaar was er iets misgegaan de laatste keer!

Dag lieve mensen heb blijkbaar iets misgedaan de laatste keer dat ik aan het bloggen was want ik zie dat er al 6 dagen niets bijgevuld is!
Dus hier gaat ie dan!
26 Oct
Mysore blijft de regen aanmoedigen om zijn best te doen en mij om maar is even te niksen en een beetje rond te koekeloeren. Het maken van een nieuw plan verloopt een beetje stroef. Babbel met Sono de fluitspelende balpenverkoper van op den hoek. Hij blijkt de geschikte info man te zijn en daar maken we dan maar eens gebruik van.
Echt wel bijna iedereen die kan schrijven of een pen op andere manieren gebruikt komt hier een hervulling kopen.
27 Oct
Die dag zit ik voor een lange tijd in een internet caffeetje te bloggen maar blijkbaar heeft een van mijn twee handen een bevel niet goed opgevolgd!
Nog maar is een lekkere Masala soda gaan drinken bij den Baba (zijne naam is werkelijk te lang om te onthouden laat staan uit te spreken) om te vernemen dat die keet al drie generaties in dezelfde familie zit! Maar den Baba heeft zelf geen zoon geproduceerd zodoende zal hij waarschijnlijk de laatste generatie zijn! Zijn dochter mag het eigenlijk niet overnemen wegens zijnde een vrouw!
Tijdens een avondwandeling naar het op dat moment verlichte paleis voor een echte touristfoto kom ik Donna Marie en Andres tegen. Gereed om de foto te nemen vallen alle lichten uit! We vernemen dat we te laat zijn want om 20 uur houden ze ermee op. Raar genoeg was het twintig voor acht op dat moment maar ja iedereen heeft hier een horloge met een ander uur op!
D en A nodigen me uit om te gaan eten in Parklane hotel. Gezellige keet en lekker eten met als extra live tabla en fluit muziek van de betere soort.De toilet was de meest hightec plee die ik al gezien heb hier en het gebruik ervan een waar plezier. Tijdens de maaltijd was er the usual info uitwisseling en gegrap over de Indiers.
28 Oct
De bus naar Kannur is weer een aanval op de zenuwen en de rest van mijn lichaam voor een kleine zeven uur.De goede asfalt wordt halverwege ingeruild voor een modderige met putten ingelegde bergweg!Veel getuut en gewibbel later komen we aan in Kannur. Samen met twee Italianan van op de bus zoeken ik een hotelletje.
Die nacht zie ik mij genoodzaakt om mijn buurman lastig te vallen wegens geluidsoverlast. Die mannen hier zetten de volume van de televisie altijd op maximum ! Er wordt niet gereageerd op mijn deurgebonk dus begin ik maar wat te zingen en te fluiten. Ik hoor de deur opengaan en zie even iemand naar buiten piepen. De deur gaat terug toe en ik schiet er achter. We moesten er alle twee mee lachen en hebben nog een tijdje gebabbeld om daarna in alle stilte te gaan slapen.
29 Oct
Het is tijd om eens te gaan zien op het station voor een ticket naar Cochin.
Na een beetje aanschuiven op zijn Indisch voor een uur bemachtig ik een ticket.Trouwens de enige keer dat ik mensen netjes heb zien aanschuiven was in Goa toen er een politieman naast kwam staan met een bamboe stok die geregeld contact zocht met voorstekers!
In het toerist info punt vragen we de twee bizarre medewerksters of we en rituele dans kunnen bijwonen. Iets in de manier van hun doen gaf me de indruk dat we de info niet echt konden vertrouwen. De ene was constant kranten aan het open trekken met een verbeten uitdrukking en de andere zat wat voor zich uit te staren en niet te reageren op de vragen. Als gevolg eindigen we gedrieen op een plek waar er de dag erna wel een optreden zou zijn maar niet meer die avond. Dat was dan weer een busavondje gevuld met de gewoonlijke opwindingen. Terug in Kannur werd het maar eens tijd om een paar biertjes te gaan drinken. De bar was kaal, koel en verdeeld in compartimenten voor vier personen elks en er was geen muziek. Dit alles kon de pret niet bederven.
30 Oct
Mijn trein van acht uur blijkt een vertraging opgelopen te hebben van drie uur dus kan ik weer wat zitten lezen. Het belooft een warme dag te worden en nog een warmere rit. Net voor donker kom ik aan in Ernakulem (Cochin) waar de ferryboten staken die dag dus moet ik maar ergens anders slapen.
Met als kers op de taart krijg ik last van diaree. Een offday zou je kunnen zeggen.
31 Oct en 01 Nov
Vandaag gaan de boten wel en ik steek over naar Fort Cochin om de sfeer op te snuiven en een hotel te zoeken. Er zijn hier veel toeristen en het is er tamelijk kalm.
Ik maak contact met een prettig gestoorde Amerikaan en een bende Fransmannen. Blijkbaar is er een verjaardagsfeestje in de buurt voor een van de Franse vrienden en ik mag mee als ik wil. Het is op een backwater ressort in Allepey te doen en ik beslis om toch maar mee te gaan. Geen slechte gok zo blijkt want het ressort is nog maar net open en het verblijf is gratis die avond. Eris muziek, er word gejammed en er is drinken en eten voor iedereen. Echt wel een bende toffe mensen daar. Knorring tot twaalf uur s middags.We nemen afscheid en ik reis samen met twee Franse en een Israelische vrouw terug naar Cochin.